^{اگر همیشه در زندگی هدف داشته باشی}

^{امید داشته باشی}

^{از روزگار شکایت نکنی}

^{مثبت ببینی}

 ^{هر روز در راه هدفت زحمت بکشی}

^{به دیگران کمک کنی}

^{از دیگران کمک بگیری}

^{در دادن جدّی باشی، ولی در گرفتن انعطاف پذیر}

^{بد کسی را نخواهی}

^{دیگران را شاد کنی}

^{از دیگران شادی بگیری}

^{در سختیهای زندگی تنها خودت راه حل بدهی}

^{دردور هم بودن و معاشرت، با دیگران سهیم شوی}

^{در یکی از آن روزهایی که در حال زحمت کشیدن هستی، مراد دلت}

^{سر زده از راه می رسد!ا}

زندگی قافیه باران است ، من اگر پاییزم و درختان امیدم همه

بی برگ شدند ، تو بهاری و به اندازه باران خدا زیبایی

تولدت مبارک بهونه ی زندگیم

روژی له دایک بوونت مبارک بیت ئاواتی ژیانم

بيا تا درد ها را خنده باشـــــيم

 بيا از عشق هم آکنده باشـــــيم

 بيا بــــــا راز جــــاويد عبادت

 گهي معبود و گاهـي بنده باشيم

 بيا با درک پيـــــــغام گل سرخ

 به خوبي و صفا زاينــــده باشيم

 بيا با مــــــــــهرباني و تحّـــــمل

 به عهد و عشق خود پاينده باشيم

 بيا از دفتــــــــر ســــــبز محبّت 

 چو شعر عشق را خواننده باشيم

 بيا پيروز در فهـــــم بت عشـــق

 بيا در ســـــوگها بازنده باشــــيم

 بيا با لطف و اميـــــــّد و سخاوت

 چو مـــهري سوي هم تابنده باشيم

   بانوی موسیقی و گل ُ شاپرک رنگین کمون

                                                     به قامت خیال من ُ ململ مهتاب بپوشون

                               بذار نسیم دربه در ُ گلبرگ رو از یاد ببره

                                             برداره بوی تنت رو ُ هر جا که می خواد ببره

                              دست رو تن غروب بکش  ُ تا از تو گل بارون بشه

                                                   بزار که از حضور تو ُ لحظه ترانه خون بشه

                              همسایه خدا می شم ُ مجاور شکفتنت

                                                    خورشید و باور می کنم ُ نزدیک رفتار تنت

                              قطره ام از تو من ولی ُ درگیر دریا شدنم

                                                     دچار سحر عشق تو ُ در حال زیبا شدنم

در راه رسیدن به تو گیرم که بمیرم

اصلا به تو افتاد مسیرم که بمیرم

یک قطره ی آبم که در اندیشه ی دریا 

 افتادم و باید بپذیرم که بمیرم

یا چشم بپوش از من و از خویش برانم

یا تنگ در آغوش بگیرم که بمیرم